Archiwum 25 kwietnia 2015


kwi 25 2015 Demokracja
Komentarze: 0

 Po upadku powstania listopadowego, wysłała Polska na Zachód czoło narodu - wszystko,

  co w szeregach ludności swojej najlepszego i najdostojniejszego pod moralnym i umysłowym,
  na miłości Ojczyzny opartym, posiadała względem. Europę zalały polskie narodowe
  sławy i polskie narodowe cnoty, reprezentowane przez doletnie powagi i z ław szkolnych
  młodzież, przez dostojników wysokich i tę gromadę szarą, co działa moskiewskie „czarnemi
  od pługa zdobywała rękami”. Całe to wychodźctwo, żyjąc i oddychając ojczyzną, a przystosowując
  się do środowiska, w którem przebywało, urabiało się na modłę oryginalną, zasługującą
  na to, ażeby się z nią zapoznać.
  Zapoznać się z nią należy nie dla samej ciekawości tylko. Doba emigracyjna polska, objęta
  latami 1831 i 1864, jest ważną w dziejach Polski epoką - epoką w której się na pół dokonało,
  poczęte na sejmie czteroletnim, sankcyonowane przez powstanie Kościuszkowskie, narodu
  szlacheckiego przeobrażanie się demokratyczne.
slodkoscii : :